Dzisiaj jest: 21 Kwiecień 2018        Imieniny: Anzelm, Bartosz, Feliks
Jan Olszewski wybiela i wyświęca krwawego upiora Stepana Banderę

Jan Olszewski wybiela i wyświęca krwawego upiora Stepana Banderę

/ Zdjęcie: Sławomir Tomasz Roch i Anastazja Garbaty z d. Roch we wsi Siedliska k. Zamościa 25 lipca 2011 r. . Babcia Anstazja (1922-2015) była dziesiątym dzieckiem Antoniego i Anny…

Readmore..

ZAGŁADA POLAKÓW I ŻYDÓW WE LWOWIE

ZAGŁADA POLAKÓW I ŻYDÓW WE LWOWIE

Bezpośrednio po wkroczeniu Niemców do Lwowa po 22 czerwca 1941 roku błyskawicznie utworzona policja ukraińska z batalionem ukraińsko - niemieckim „Nachtigall”, wraz z żołnierzami Wehrmachtu (to nieprawda, że tylko SS…

Readmore..

Ciąg dalszy „przyjaźni polsko-ukraińskiej”, czyli: „Nienawiścią i podstępem będziesz  przyjmować wroga Twojej Nacji”  - jak nakazuje „Dekalog ukraińskiego nacjonalisty”.

Ciąg dalszy „przyjaźni polsko-ukraińskiej”, czyli: „Nienawiścią i podstępem będziesz przyjmować wroga Twojej Nacji” - jak nakazuje „Dekalog ukraińskiego nacjonalisty”.

„Klimkin przyjechał na zachodnią Ukrainę dzień przed wizytą w Polsce, gdzie weźmie udział w uroczystościach upamiętniających tragedię mieszkańców wsi Pawłokoma na Podkarpaciu. W marcu 1945 roku oddział AK zabił tam…

Readmore..

Msza św. i uroczystości  pamięci Ofiar ludobójstwa Polaków na Kresach i Podkarpaciu

Msza św. i uroczystości pamięci Ofiar ludobójstwa Polaków na Kresach i Podkarpaciu

W niedzielę 11.03.2018r. w Kościele pw. Św. Trójcy rozpoczęły się coroczne uroczystości poświęcone pamięci Ofiar ludobójstwa Polaków na Kresach i Podkarpaciu. W Mszy św. koncelebrowanej pod przewodnictwem ks. prałata Stanisława…

Readmore..

Kwietniowy numer KSI wydany

Kwietniowy numer KSI wydany

W kwietniowym numerze gazety m.in: W centrum Lwowa zawisła banderowska flaga.We wtorek, (24 marca - red) na placu miejskim podniesiono czerwono-czarną flagę Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN). Lokalne władze przeprowadziły .....strona…

Readmore..

U BOMBACHA KLAWA WIARA   WCINA PRECLI ĆMI CYGARA

U BOMBACHA KLAWA WIARA WCINA PRECLI ĆMI CYGARA

„Ta to jest wprost nie do wiary”, śpiewała Włada Majewska w „Wesołej Lwowskiej Fali”, audycji Radia Lwów, emitowanej od 16 lipca 1933 do 1939 roku. Twórcą audycji był Wiktor Budzyński…

Readmore..

ZWIASTOWANIE I NAWIEDZENIE, SPOTKANIE DWÓCH MATEK-IKONY.

ZWIASTOWANIE I NAWIEDZENIE, SPOTKANIE DWÓCH MATEK-IKONY.

/ Ikona Zwiastowanie Dzisiaj przedstawię dwie moje ikony, które są ze sobą związane. Pierwsza to Zwiastowanie, a druga to reakcja Marii na tę nowinę – czyli spotkanie Marii z Elżbietą.…

Readmore..

Zburzone przez Ukraińców kościoły w diecezji łuckiej 1941 – 1945.

Zburzone przez Ukraińców kościoły w diecezji łuckiej 1941 – 1945.

1. Aleksandria, miasteczko, pow. Równe. W 1943 roku Ukraińcy zniszczyli kościół parafialny pw. Zaślubin Najświętszej Marii Panny. „Parafia Zaślubin Najświętszej Marii Panny w Aleksandrii, erygowana w XVII wieku. Kościół zniszczony…

Readmore..

OD  NAROCZY  DO   NIEMNA RELACJE  PARTYZANTÓW  KMICICA - ŁUPASZKI – RONINA ARMII KRAJOWEJ NA WILEŃSZCZYŹNIE III.1943 – VII.1944. Część 1

OD NAROCZY DO NIEMNA RELACJE PARTYZANTÓW KMICICA - ŁUPASZKI – RONINA ARMII KRAJOWEJ NA WILEŃSZCZYŹNIE III.1943 – VII.1944. Część 1

/ 06 Burzyński Antoni ppor. Kmicic w podchorążówce 1934 KALENDARIUMODDZIAŁ „KMICICA” 1943 26.III. Bryle koło Kobylnika. Powstanie i wymarsz oddziału w kierunku Świra, spotkanie z grupą „Maksa” 15.IV. Geladnia Rozbicie…

Readmore..

Wspomnienia  z pracy nauczycielskiej na Wołyniu w latach 1936 – 1939.   - Część 4

Wspomnienia z pracy nauczycielskiej na Wołyniu w latach 1936 – 1939. - Część 4

/ Kościół w Budkach Snowidowickich w latach 30- tych Seminaria nauczycielskie jakie kończyliśmy dobrze przygotowywały nas do zawodu.Religii prawosławnej w Budkach uczył ksiądz Michał Siemieniuk, proboszcz z cerkwi prawosławnego ze…

Readmore..

Zygmunt MAGUZA odszedł na Wieczną Wartę

Zygmunt MAGUZA odszedł na Wieczną Wartę

Dzisiaj, tj. 18 stycznia 2018r. odszedł na wieczną wartę płk Zygmunt MAGUZA ps. "Waleczny" I/23 pp. - Wczesną wiosną 1944 roku Zygmunt Maguza trafił do Bielina, gdzie formowała się 27…

Readmore..

Moje Kresy – Józef Julian Jamróz cz.8

Moje Kresy – Józef Julian Jamróz cz.8

/ Kpr.Józef Julian Jamróz w czasie odbywania służby wojskowej w pułku karnym w Szczakowej 1952r. Z Międzyrzecza Koreckiego do Równego uciekliśmy 25 lipca 1943 roku, raz na zawsze pozostawiając tam…

Readmore..

Historia

  • Aleksander Szumański
  • Kategoria: Historia
  • Odsłony: 597

Zbrodnia w Złoczowie - rocznica

Rocznica zbrodni w Złoczowie.
Najpierw połamali mu palce. Potem zmasakrowali plecy setkami uderzeń nahajki. Wreszcie usłyszał sentencję wyroku śmierci i został zawleczony pod mur egzekucyjny. Z oddali dobiegały odgłosy wojny. Na gruzach dawnych imperiów nowopowstałe państwa toczyły ze sobą śmiertelne boje. O panowanie nad Małopolską Wschodnią walczyły wówczas zaciekle siły zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej i Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej. Jednak Ludwik Wolski nie nosił żołnierskiego munduru. Był poetą, okrutna kaźń spotkała go za... napisanie wiersza.

Czytaj więcej

  • Bogusław Szarwiło
  • Kategoria: Historia
  • Odsłony: 744

To bandyci, a nie żadni partyzanci ...

W 74  rocznicę „Ludobójstwa” należy nadal przypominać o fali zbrodni jaka przetoczyła się przez Wołyń w 1943 r. i rozlała się później na sąsiednie południowo- wschodnie województwa II RP. Od kilku lat w każdą kolejną rocznicę publikujemy na łamach KSI wspomnienia i relacje świadków.  Jest to aktualne szczególnie teraz, kiedy kult UPA na Ukrainie sięga zenitu .A prawda jest taka, że UPA, to nie była żadna armia walcząca z rzeczywistym wrogiem, a banda sadystycznych morderców. W tym artykule przypomnę mniej znane wspomnienia mieszkańców Wołynia którzy zapamiętali tamte wydarzenia na całe życie.  Natomiast ofiary ciągle oczekują na prawne osądzenie zarówno inspiratorów ludobójstwa i bezpośrednich wykonawców.
 Irena Bylińska z miejscowości: Wydymer kolonii w gminie Antonówka, powiecie Sarny w województwie łuckim.” Sielanka skończyła się w dramatycznych okolicznościach 9 lutego 1943 roku. (...) Siedzieliśmy wspólnie z mamą i rodzeństwem w ciepłej kuchni. Ojciec poszedł na tzw. wieczórki, czyli pogaduszki do sąsiada. Nagle usłyszeliśmy ujadanie psów, mama akurat odmawiała różaniec i przez okno zobaczyła, że pod lasem zaroiło się od ludzi z furmankami i końmi. Kto to? Co się dzieje? Może to partyzanci? Do mieszkania weszli trzej uzbrojeni mężczyźni, na czapkach mieli gwiazdki. Ich twarze były zmęczone, spocone i brudne. Jeden powiedział: zdrastwujtie, kuda chaziaj, nam drogu pokazał.

Czytaj więcej

  • Bogusław Szarwiło
  • Kategoria: Historia
  • Odsłony: 697

Z cyklu wyciągnięte z szuflady UB. Wspomnienie o 27 WDP AK

/ foto1: Żołnierze z I plutonu 1. kompanii I batalionu 43. pp, którzy przebili się za Bug, stoją od lewej kpr. Józef Żaba „Żak”, szer. Tadeusz Gularowski „Promień”, kpr. Władysław Piasecki „Przybysz”, szer. Jan Weremko „Kalina”, szer. Józef Dobrzyński „Prędki”, szer. Adela Struś „Lika”, plut. Michał Struś „Pocisk”, dowódca kompanii por. Ryszard Markiewicz „Mohort”, dowódca batalionu por. Kazimierz Filipowicz „Kord”, ppor. Stanisław Kardaś „Narbut”, kpr. Franciszek Dyczko „Łuska”, szer. Jakub Matyszczuk „Żbik”, szer. Jerzy Hurkało „Wiktor”, szer. Bednarz „Komarczewski”, kpr. Stanisław Rudzki „Ryś”, klęczą szer. Piotr Dobrzyński „Piotruś”, szer. Stanisław Szczygieł „Słowik”, szer. Piotr Waluch „Róża”, szer. Stefan Kapys „Sosna”, szer. Jakub Tołysz „Mewa”, Jan Matyszczak, szer. Antoni Mordacz „Śmiały”, szer. NN „Sowa”, NN, szer. Józef Rudzki „Błyskawica”, siedzą szer. Władysław Prokopczuk „Jodła”, szer. Mikołaj Krawczuk „Buk”, szer. Andrzej Weremko „Polana”, szer. Józef Macegoniuk „Róg”, szer. Franciszek Kozioł „Sęp”, st. szer. Władysław Rudzki „Bomba”, Uścimów, czerwiec 1944, ze zb. Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Okręg Wołyń

Instytut Pamięci Narodowej w 2004 r. wydał pamiętnik:  Zdzisława Brońskiego ps. „Uskok” żołnierza AK z Lubelszczyzny, który znajdował się w zasobach lubelskiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego.

Czytaj więcej

  • Eugeniusz Szewczuk
  • Kategoria: Historia
  • Odsłony: 493

Moje Kresy. Józef Julian Jamróz cz.1

/foto - Józef Julian Jamróz

Należę do wrocławskiego środowiska 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej. Jestem też członkiem Towarzystwa Miłośników Kultury Kresowej we Wrocławiu, Koło TMKK w Brzegu na Opolszczyźnie. Od wielu lat angażuję się w działalność społeczną, gdyż przez całe swoje życie czuję się i czuć będę chłopakiem z Wołynia. Wołyń to moja ziemia rodzinna, początkowo kraina średniowiecznej Rusi, dawnej Rzeczypospolitej, carskiej Rosji, międzywojennej Polski i obecnej Ukrainy. Dzisiaj trudno precyzyjnie określić granice tej krainy, ale generalnie jest to obszar położony na wschód od górnego Bugu, leżący pomiędzy Polesiem na północy i Podolem na południu. Terytorium Wołynia składa się z dwóch głównych obszarów o zasadniczo odmiennym krajobrazie, różnych od siebie pod względem wyglądu i urody, to Polesie Wołyńskie w części północnej i właściwy Wołyń w części południowej. Jakby niewidoczna linia graniczna obu tych części biegnie mniej więcej wzdłuż linii kolejowej Luboml – Kowel – Równe, następnie wzdłuż szosy Równe – Korzec.

Czytaj więcej

  • Aleksander Szumański
  • Kategoria: Historia
  • Odsłony: 802

LWÓW WRZESIEŃ 1939 LWÓW, DOM GROZY

Przed Bożym Narodzeniem 1939 r. po Lwowie krążył dowcip, że miasto ma się odtąd nazywać Betlejem. Dlaczego? Bo „na ratuszu jest gwiazdka, a po ulicach chodzą pastuchy”. Rzeczywistość jednak nie wyglądała zabawnie. Wręcz przeciwnie – wśród mieszkańców zapanowała psychoza strachu.
Wrzesień 1939 r. przyniósł Polakom we Lwowie bolesne rozczarowania. Najpierw klęska kampanii wrześniowej, podział terytorium Polski między Niemcy i ZSRR, potem upadek polskiej państwowości, a na końcu radziecka okupacja. To wszystko było jednak zaledwie preludium nadchodzących wydarzeń.
22 października 1939 r na zagrabionych wschodnich terytoriach Rzeczypospolitej sowieckie władze zorganizowały wybory do Zgromadzenia Narodowego Zachodniej Ukrainy i Zgromadzenia Ludowego Zachodniej Białorusi, które miały stanowić tymczasowe organy administracyjne. Ludność została zmuszona do głosowania przemocą i terrorem, a wynik wyborów był z góry przesądzony. Można było oddać głos tylko na wyznaczonych kandydatów, a lokali wyborczych demonstracyjnie pilnowali funkcjonariusze NKWD. Po fikcyjnych wyborach obydwa zgromadzenia odbyły narady (w Białymstoku pod hasłem „śmierć białemu orłowi”), których efektem było wystąpienie do Rady Najwyższej ZSRR z wnioskami o włączenie anektowanych terytoriów odpowiednio do Ukraińskiej SRR i Białoruskiej SRR.

Czytaj więcej


Notice: Undefined offset: 1 in /ksiBTX/templates/gk_magazine/html/pagination.php on line 18

Notice: Undefined offset: 1 in /ksiBTX/templates/gk_magazine/html/pagination.php on line 34

Notice: Undefined offset: 2 in /ksiBTX/templates/gk_magazine/html/pagination.php on line 34