Dzisiaj jest: 15 Czerwiec 2024        Imieniny: Jolanta, Wiola, Wit
O wieczną PAMIĘĆ ofiar  ludobójstwa na Kresach Wschodnich II RP !!!

O wieczną PAMIĘĆ ofiar ludobójstwa na Kresach Wschodnich II RP !!!

Już od kilkudziesięciu lat trwa batalia o należną pamięć ofiar ludobójstwa Polaków zamieszkujących dawne ziemie Rzeczpospolitej stanowiących nasze Narodowe Dziedzictwo, które dzisiaj nazywamy już tylko KRESAMI II RP. Od chwili…

Readmore..

Nie szczędzili też oni wielkich  ofiar majątkowych na cele ogólnonarodowe Rzeczypospolitej

Nie szczędzili też oni wielkich ofiar majątkowych na cele ogólnonarodowe Rzeczypospolitej

/ Masakra Ormian w Konstantynopolu dokonana przez Turków 24 kwietnia 1915 r. Wszędzie tam, gdzie żyją Ormianie, czyli także w Polsce, 24 kwietnia obchodzony jest jako Dzień Pamięci o Ofiarach…

Readmore..

W Warszawie upamiętniono ofiary zbrodni w Ponarach

W Warszawie upamiętniono ofiary zbrodni w Ponarach

27 maja 2024 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach odbyły się obchody Dnia Ponarskiego. W uroczystości wziął udział dr hab. Karol Polejowski, zastępca prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. Masowe egzekucje w…

Readmore..

A tymczasem  24 maja   w Kijowie

A tymczasem 24 maja w Kijowie

„Ponieważ żyjemy obok siebie od wieków, dobrze wiemy, że jest to cierpienie spowodowane przez tego samego wroga, to samo barbarzyństwo, barbarzyństwo Kremla, które spadło na Naród Ukraiński i Naród Polski.…

Readmore..

Szukała i znalazła skorą a wydatną pomoc u naszego największego wroga.

Szukała i znalazła skorą a wydatną pomoc u naszego największego wroga.

/ Autorstwa Издание товарищеста А.Ф. Маркса в С-Петербурге (Российская империя, 1907г.) - [1], Domena publiczna, Https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=20042623 Bodnar wziął na siebie obowiązek wyczyszczenia sytuacji. Jestem z niego bardzo dumny- powiedział Tusk…

Readmore..

Genocidum atrox - Czerwiec 44

Genocidum atrox - Czerwiec 44

80.rocznica ludobójstwa W czerwcu 1944 roku Ukraińcy mordowali Polaków podczas 243 napadów w tym w 10 przypadkach dotyczy to policji ukraińskiej oraz w 6 przypadkach SS „Galizien” - „Hałyczyna. Dane…

Readmore..

Czerwcowy numer KSI (6/2024)

Czerwcowy numer KSI (6/2024)

W czerwcowej gazecie m.in.: Zapraszamy do udziału w „Biegu Pokoleń”16 czerwca 2024 roku na parkingu przy Bobrówce (była leśniczówka Gościniec) odbędzie się spotkanieupamiętniające...str. 2W Warszawie upamiętniono ofiary zbrodni w Ponarach227…

Readmore..

Początki konspiracji na Wołyniu  i powstanie 27 WDP AK

Początki konspiracji na Wołyniu i powstanie 27 WDP AK

Upadek Państwa Polskiego w wyniku agresji niemieckiej i dokonanie IV rozbioru Polski przez Niemcy hitlerowskie i Rosję sowiecką nastąpiło we wrześniu 1939 roku. Ostatnie walki z Niemcami miały jeszcze miejsce…

Readmore..

JERZY FEINER  WIELKI LWOWIANIN

JERZY FEINER WIELKI LWOWIANIN

Galeria „Temporary Comtemporary” położona przy ul. Dolnych Młynów 7 w Krakowie cieszyła się przez lata sławą zasłużoną. Została precyzyjnie opisana przeze mnie w książce „Adam Macedoński i Aleksander Szumański z…

Readmore..

Oszmiańskie historie – Mieczysław Pimpicki – lekarz, sportowiec, żołnierz Armii Krajowej, łagiernik, od 1995 roku honorowy obywatel Olsztyna

Oszmiańskie historie – Mieczysław Pimpicki – lekarz, sportowiec, żołnierz Armii Krajowej, łagiernik, od 1995 roku honorowy obywatel Olsztyna

/ Mieczysław Pimpicki, student Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, październik 1933 rok, kopia ze zbiorów Litewskiego Centralnego Archiwum Państwowego Powiat oszmiański za czasów Rzeczypospolitej Obojga Narodów był największym…

Readmore..

„SŁAWA UKRAINIE” JAK „SIEG HEIL”

„SŁAWA UKRAINIE” JAK „SIEG HEIL”

Wspomnienie o księdzu Tadeuszu. Ksiądz Tadeusz Isakowicz-Zaleski wzywał, by opamiętać się w ślepym poparciu dla Ukraińców. Rozmowa z Andrzejem Zwolińskim Jeżeli Ukraina zostanie okrojona przez Putina ze wschodnich i południowych…

Readmore..

Obchody Dnia Ponarskiego

Obchody Dnia Ponarskiego

/ Foto: materiały archiwalne KSI STOWARZYSZENIE RODZINA PONARSKA ma zaszczyt zaprosić * Członków i Sympatyków Stowarzyszenia Rodzina Ponarska * Wszystkich pamiętających o Ofiarach Zbrodni w Ponarach pod Wilnem z udziałem…

Readmore..

Polscy badacze Syberii Syberia przybrana ojczyzna Polaków

Fakty mówią za siebie, problematyka syberyjska zawsze budziła i budzi emocje, poruszając serca Polaków. Polska obecność na Syberii zaczęła się znacznie wcześniej niż w wieku XIX, gdy masowo zsyłano na te ziemie naszych rodaków. Eksploracja Syberii i wkład Polaków w naukowe opisanie tego regionu nie byłyby możliwe bez zesłańców, w szczególności tych skazanych na katorgę po powstaniu styczniowym. Większość z nich była ludźmi wykształconymi, absolwentami bądź studentami najlepszych uczelni w imperium rosyjskiego. Swoich odkryć dokonywali z reguły bez wielkiego wsparcia finansowego ani technicznego, korzystając z prymitywnych narzędzi, cały czas będąc formalnie więźniami politycznymi. W tym miejscu należy powiedzieć, że  wśród polskich badaczy prym wiedli geologowie.

  Aleksander Czekanowski (1833–76), Benedykt Dybowski (1833–1930) i Jan Czerski (1845–92) jako pierwsi opracowali geograficzne środowisko Bajkału, dokumentując jego faunę i florę.

 Oni  w warunkach wygnania zdołali  wydać najważniejsze owoce swej pracy. To właśnie tam wykazali się ogromną siłą woli, dzięki której — niemal jako samoucy — w ciężkich warunkach materialnych doszli do nienotowanych w skali światowej osiągnięć badawczych. Syberia była dla nich nie tylko miejscem katorgi i zesłania, ale także terenem o fascynującej przyrodzie. Dzięki hartowi ducha i ogromnemu zaangażowaniu się w pracy dla nieznanego regionu mogli w sposób maksymalny i w stosunkowo krótkim czasie dokonać odkryć na nienotowaną dotąd skalę. Nic więc dziwnego, że po zwolnieniu z zesłania wracali (lub chcieli wracać) właśnie tam, by kontynuować rozpoczęte badania. Bajkał uważano za miejsce mało ciekawe dla przyrodników. To Polacy odkryli wiele nowych gatunków, a Benedykta Dybowskiego można uznać za twórcę bajkałoznawstwa. Fakty są takie, że Bajkał to najgłębsze i najbardziej tajemnicze jezioro  świata. Polacy jako pierwsi dokładnie je zbadali .  Polscy zesłańcy: Benedykt Dybowski, Aleksander Czekanowski, Jan Czerski i Wiktor Godlewski. Dlatego dziś w Listwiance, znajduje się Muzeum Bajkału i wiele mówi się o polskim wkładzie w badanie jeziora. Jest tablica upamiętniająca Jana Czerskiego i popiersie Benedykta Dybowskiego.

/ Aleksander Czekanowski

Aleksander Czekanowski urodził się w rodzinie szlacheckiej  w Krzemieńcu na Wołyniu. Ukończył gimnazjum w Kijowie, a następnie wstąpił na wydział lekarski uniwersytetu w tym mieście. To w kijowskim mieszkaniu Czekanowskiego odbywały się spotkania młodzieży, w których uczestniczył należący do powstańczego Rządu Narodowego Benedykt Dybowski. Czekanowski, podejrzewany o udział w powstaniu styczniowym, został w 1863 roku uwięziony i zesłany na Syberię, na 12 lat katorgi.  Dybowski, również skazaniec, starał się wciągnąć go do zesłańczego kółka badaczy przyrody Bajkału, jednak Czekanowski nie potrafił pracować zespołowo. Jednak liczne wyprawy  i przeprowadzone badania przyniosły Czekanowskiemu rozgłos i uznanie władz. Cesarskie Towarzystwo Geograficzne uzyskało dla niego amnestię i zaprosiło do Petersburga w celu opracowania rezultatów wypraw. Zamieszkał w Muzeum Mineralogicznym Akademii Nauk (jako kustosz) i zajął się rysowaniem map i opracowywaniem swoich zbiorów, które zdeponował w akademii. Ustalił skład syberyjskiej fauny i roślinności, dokonał szczegółowych pomiarów trwania, siły i wzrostu drzew na odwiedzonych przez siebie obszarach. Czekanowski zmarł w Petersburgu w 1876 roku, w wyniku niewydolności nerek (orzeczenie lekarskie sugerowało zatrucie amoniakiem). W ciągu trzech lat, podróżując po wschodniej Syberii, przebył 25 000 kilometrów. W pracy znakomicie przysłużyły mu się takie cechy, jak żywotność, inteligencja i spostrzegawczość, a także ogromna sympatia do rdzennych mieszkańców – Tunguzów. Z pozostałych po nim zbiorów oraz obserwacji, zwłaszcza geologicznych, korzystało w swoich pracach wielu uczonych. Sporządzone przez Czekanowskiego mapy uzupełniły topografię Rosji azjatyckiej.

/ Benedykt Dybowski

Benedykt Dybowski herbu Nałęcz urodził się w Adamarynie w guberni mińskiej. Ukończył szkołę średnią w Mińsku Litewskim. Studiował medycynę i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie w Dorpacie od 1853 do 1857 i na Uniwersytecie we Wrocławiu od 1857 do 1858. W latach 1858–1860 odbył studia paleontologiczne, botaniczne i medyczne w Berlinie. W roku 1862 Dybowski pracował w Szkole Głównej w Warszawie na stanowisku adiunkta. W tym samym czasie brał czynny udział w organizacji powstania jako komisarz Rządu Narodowego na Litwę i Białoruś. 26 marca 1864 został aresztowany i uwięziony  w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Wyrokiem sądu skazany na śmierć przez powieszenie. Jednak wstawiennictwo zoologów niemieckich i pośrednictwo Bismarcka, przyczyniły się do zamiany kary śmierci na 12 lat  syberyjskiego zesłania. Już w 1865 roku, jako zesłaniec na Syberii, rozpoczął działalność badawczą. Razem z Wiktorem Godlewskim zgromadzili znaczne zbiory fauny wschodniej Syberii, które  dowiodły znaczących różnic między fauną Syberii wschodniej i zachodniej. Po dwóch latach Dybowski wraz z Godlewskim otrzymał pozwolenie zamieszkania we wsi Kułtuk nad Bajkałem i w bardzo trudnych warunkach, rozpoczęli badanie fauny tego jeziora, uważanego dotąd za ubogie pod tym względem. Dzięki tym badaniom Dybowski opisał 116 nowych gatunków skorupiaków z rzędu obunogów i 6 nowych gatunków ryb. Na podstawie  materiałów bajkalskich Dybowskiego  jego brat Władysław opisał 88 gatunków mięczaków i 9 gatunków gąbek. Inne zbiory Dybowskiego opracowali profesorowie: Grube z Berlina, Józef Nusbaum ze Lwowa, Roman Gutwiński z Krakowa. Prace Dybowskiego rzuciły nowe światło na pochodzenie fauny Bajkału. Rok 1876 przyniósł wielką zmianę w życiu Dybowskiego: dzięki staraniom Towarzystwa Geograficznego i Akademii w Petersburgu uzyskał pozwolenie na powrót do kraju. Dzięki temu  udało mu się zrealizować marzenie o wyprawie na Kamczatkę. Otrzymał stanowisko lekarza okręgowego w Pietropawłowsku. Przebywał tam 6 lat  dzieląc czas na pracę lekarską i humanitarną, oraz badania naukowe. Terenem jego badań była nie tylko Kamczatka, ale również Wyspy Komandorskie, a szczególnie Wyspa Beringa. Dybowski założył na Kamczatce szpitale dla trędowatych, zwalczał epidemie, zakupił za własne pieniądze konie i renifery i zawiózł je na Wyspę Beringa, aby ulżyć doli mieszkańców, cierpiących często głód. Założył hodowle kóz i królików na wyspach Komandorskich i na Kamczatce, zainicjował rezerwaty dla soboli, stanowiących często jedyne źródło dochodu mieszkańców wysp. Wreszcie w 1883 został wezwany do kraju na katedrę zoologii na Uniwersytecie Lwowskim. Głównym dziełem z tego okresu jest oryginalnie pomyślana teoria budowy zębów ssaków. W pracy pedagogicznej występując jako zwolennik teorii ewolucji, spowodował, że we wrześniu 1906 r. wysłano go na emeryturę. Mimo  to publikował dziesiątki prac naukowych i liczne artykuły popularyzatorskie.  Wybuch I wojny światowej spowodował, że jako obywatel Austrii otrzymał rozkaz zesłania na Syberię.  Od tego zesłania Dybowskiego uratowało wstawiennictwo Cesarskiej Akademii Nauk w Sankt-Petersburgu, Cesarskiego Towarzystwa Geograficznego i szeregu znanych naukowców rosyjskich. Po wkroczeniu armii niemieckiej Dybowski wrócił do Lwowa i tu doczekał się odrodzenia Państwa Polskiego. Warto w tym miejscu wspomnieć, że w 1884 na bazie gabinetu historii naturalnej Dybowski założył Muzeum Zoologiczne (noszące obecnie jego imię), do którego włączył swoje bogate zbiory przywiezione z Kamczatki, Bajkału, Wschodniej Syberii, południowej Rosji i Morza Kaspijskiego. W 1904 muzeum zostało wzbogacone unikalnym eksponatem – szkieletem krowy morskiej (Hydrodamalis gigas), podarowanym Dybowskiemu przez mieszkańców Wyspy Beringa. W 1923 otrzymał tytuł honorowego doktora medycyny Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie (wyróżniony wówczas w gronie siedmiu weteranów powstania styczniowego. W 1928 otrzymał tytuł honorowego obywatela Lwowa (wręczony w 1929).Pochowany na „górce powstańców styczniowych” na cmentarzu Łyczakowskim. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 284c wprost-2-16).

/ Jan Czerski

Następnym z wielkiej trójki badaczy Syberii jest Jan Stanisław Franciszek Czerski urodzony w rodzinie ziemiańskiej, w majątku Swołna (powiat drysieński guberni witebskiej), opisany w nr. 4 KSI 2023 r.

Źródła:

1)  Aleksander Czekanowski - odkrywca trapów syberyjskich
Opracowanie: dr hab. Mariusz Kulik
https://iderepublica.pl/znani-nieznani/indeks/aleksander-czekanowski/
2) Polskie Radio " Polacy, którzy zapisali się w historii Syberii "   https://jedynka.polskieradio.pl/artykul/1759910,polacy-ktorzy-zapisali-sie-w-historii-syberii
3) Jerzy Wysokiński : " Powstańcy styczniowi, zesłańcy - badacze Syberii"   https://dzieje.pl/rozmaitosci/powstancy-styczniowi-zeslancy-badacze-syberii                         4) Benedykt Dybowski - odkrywca tajemnic Bajkału
Opracowanie: dr hab. Mariusz Kulik      
https://iderepublica.pl/znani-nieznani/indeks/benedykt-dybowski/